Salderingsregeling stopt per 2027: dit betekent het voor jouw zonnepanelen

Salderen betekent dat je energieleverancier de stroom die je teruglevert wegstreept tegen de stroom die je afneemt. Wek je in een jaar 3.500 kWh op en verbruik je ook 3.500 kWh, dan is je stroomrekening op vaste kosten na nul. Dat geldt zelfs als je je zonnestroom grotendeels niet zelf gebruikte op het moment dat je hem opwekte.

Het net werkt daardoor feitelijk als een gratis, oneindig grote batterij. Dat is voor eigenaren uitzonderlijk gunstig. Precies daarom wordt de regeling beëindigd: de kosten worden gedragen door huishoudens zónder panelen, en het stroomnet raakt op zonnige middagen overvol.

Vanaf 1 januari 2027 mag je niet meer salderen. De Wet beëindiging salderingsregeling schaft de regeling in één keer af. Er komt dus geen geleidelijke afbouw, zoals in eerdere plannen nog de bedoeling was. Tot en met 31 december 2026 saldeer je nog volledig; daarna wordt teruggeleverde stroom apart afgerekend tegen een terugleververgoeding die je leverancier bepaalt.

Voor die vergoeding geldt wel een bodem. Tot 2030 moet hij wettelijk minimaal 50% van het kale leveringstarief bedragen — het tarief zónder energiebelasting en btw.

Klinkt geruststellend, maar reken het even na. Bij een kaal tarief van €0,10 à €0,12 is dat minimum zo'n €0,05 per kWh. Dat is een fractie van de ±€0,27 die je voor afgenomen stroom betaalt. Reken in je eigen sommen dus conservatief op een paar cent per kWh; na 2030 bepaalt de markt de prijs volledig.

En de terugleverkosten die sommige leveranciers nu al rekenen voor klanten die veel terugleveren? Die verdwijnen niet automatisch. Vanaf 2027 worden ze wel streng begrensd: alleen aantoonbare, uniform en transparant gefactureerde kosten zijn dan nog toegestaan. Toezichthouder daarop is de ACM (Autoriteit Consument en Markt): die controleert of leveranciers zich aan deze regels houden.

Vergelijk bij je contractkeuze dus niet alleen op leveringstarief. Kijk ook naar de vergoeding en kosten voor teruglevering: dat verschil kan tientallen euro's per maand schelen voor wie veel opwekt.

Belangrijk om te weten: er is géén overgangsregeling voor bestaande eigenaren. Of je panelen nu tien jaar liggen of vorige maand zijn aangesloten — per 1 januari 2027 stopt het salderen voor iedereen tegelijk. De datum van aanschaf verandert daar niets aan.

Dat hangt af van je zelfverbruik: het deel van je opwek dat je direct zelf gebruikt. Zonder speciale maatregelen is dat bij de meeste huishoudens zo'n 30 tot 40%. Voorbeeld: 4.000 kWh opwek, 30% zelfverbruik. In de saldeerjaren was de hele opwek ±€1.080 per jaar waard; ná saldering wordt dat ±€325 (zelfverbruik) plus ±€85 (teruglevering, netto) = zo'n €410.

Dat is een flinke stap terug. Toch is het nog steeds €410 besparing per jaar, op een systeem dat in 2026 zo'n €4.500 à €6.000 kost en 25 jaar meegaat. Panelen blijven dus rendabel; alleen het extreem snelle rendement van de saldeerjaren is voorbij.

Vertaald naar terugverdientijd: in de saldeerjaren verdiende een gemiddeld systeem zich in pakweg vier tot zes jaar terug. Reken je zónder saldering, zoals je voor elke aankoop vanaf nu zou moeten doen. Dan kom je bij hetzelfde systeem meestal uit op circa 10 tot 13 jaar.

Dat is langer, maar nog altijd ruim binnen de levensduur van 25 jaar of meer. Dat komt mede doordat panelen fors goedkoper zijn geworden en je 0% btw betaalt. Wie na de terugverdientijd nog vijftien jaar of langer vrijwel gratis stroom overhoudt, doet geen slechte investering.

De eerste knop kost niets: verschuif je verbruik naar de zonuren. Laat de wasmachine, vaatwasser en droger overdag draaien, bijvoorbeeld met een timer of slimme stekker, en zet je boiler op een dagprogramma. Elk procent zelfverbruik extra is vanaf 2027 pure winst, omdat elke zelf gebruikte kWh het volle tarief waard blijft.

De tweede knop is veruit de grootste, als je hem hebt: een elektrische auto. Met 15.000 km per jaar laadt een EV (elektrisch voertuig) zo'n 2.700 kWh op. Dat is vergelijkbaar met het complete stroomverbruik van een gemiddeld huishouden, en anders dan bijna elk ander apparaat volledig stuurbaar. Staat de auto regelmatig overdag thuis, dan kun je een fors deel van je zomeroverschot rechtstreeks de accu in laden in plaats van terugleveren.

En koop je nú panelen: laat je systeem richting je eigen verbruik dimensioneren in plaats van je dak vol te leggen. Zo blijft je teruglevering — en dus je afhankelijkheid van de lage vergoeding — beperkt.

Een thuisbatterij tilt je zelfverbruik van zo'n 30% naar 60 à 70%: het middagoverschot gaat de batterij in en komt er 's avonds weer uit. Zolang je saldeert voegt dat financieel vrijwel niets toe — het net doet dat werk nu gratis. Vanaf 2027 verandert dat: elke verschoven kWh is dan het verschil tussen ±€0,27 zelf gebruiken en een paar cent teruglevering waard.

Eerlijk blijft: een batterij van 5 tot 10 kWh kost geïnstalleerd al snel €3.000 tot €7.000. Ook ná 2027 verdient hij zich pas in ruwweg tien tot twaalf jaar terug. Het is dus geen verplicht nummer bij het einde van salderen, maar een aparte investering met een eigen rekensom. Hij is het overwegen waard voor wie veel opwekt en 's avonds veel verbruikt, en overbodig voor wie zijn opwek overdag al grotendeels zelf gebruikt.

Eén veelgehoorde gedachte verdient een eerlijke voetnoot: "mijn panelen gaan straks mijn warmtepomp voeden". Op jaarbasis kan dat kloppen. Maar in de praktijk verbruikt een warmtepomp zijn stroom vooral in de winter.

Dat zijn precies de maanden waarin je panelen maar zo'n 10% van hun jaaropbrengst leveren. Onder de salderingsregeling werd dat gat op papier gedicht; vanaf 2027 niet meer.

Wie zowel panelen als een warmtepomp heeft of overweegt, moet die twee als aparte investeringen doorrekenen. Reken de panelen op je totale jaarverbruik, en de warmtepomp op zijn besparing ten opzichte van gas. Tel de zonnestroom niet als 'gratis brandstof' voor je warmtepomp mee — die som klopt na het einde van salderen niet meer.

Zonnepanelen blijven voor de meeste daken een goede investering, maar niet voor elk dak en elke situatie. Een zwaar beschaduwd dak of een klein noorddak haalt de sommen hierboven niet. Ben je overdag nooit thuis, heb je geen stuurbare grootverbruikers, en heb je geen plannen voor een batterij? Dan blijft je zelfverbruik laag en leun je zwaar op de lage terugleververgoeding — reken dan extra kritisch.

Ook overdimensioneren wordt na 2027 zelden slim: elk paneel bóven je eigen verbruik produceert vooral teruglevering tegen een paar cent per kWh. Verwacht je binnen enkele jaren te verhuizen? Weeg dan mee dat je de terugverdientijd misschien niet zelf uitzit — al vergroten panelen doorgaans wel de aantrekkelijkheid van je woning.

Wat je níet moet doen: je laten opjagen. "Koop nú nog snel vóór 2027" is een verkooppraatje. Een systeem dat dit jaar wordt gelegd, saldeert alleen nog in 2026 — de besparing daarna verandert niet door te wachten of te haasten. Een goede beslissing kan rustig genomen worden, op sommen zonder saldering.

Het einde van de salderingsregeling per 1 januari 2027 maakt zonnepanelen minder extreem rendabel dan ze jarenlang waren. In mijn rekenvoorbeeld daalt de jaaropbrengst van ±€1.080 naar zo'n €410. Toch blijven ze voor de meeste daken een verstandige investering. Ze hebben een terugverdientijd van circa 10 tot 13 jaar, tegenover een levensduur van 25 jaar of meer.

De echte verandering zit in het rekenen: zelfverbruik wordt de knop waar alles om draait. Wie zijn verbruik kan verschuiven, een EV overdag kan laden of (later) een batterij plaatst, houdt het rendement hoog. Wie koopt, dimensioneert op eigen verbruik en rekent zonder saldering. Mijn gratis keuzehulp doet dat laatste standaard — zo weet je dat je beslist op cijfers die ook na 2026 kloppen.